Boottocht naar de Blauwe Grot op Capri

Wat mensen me bij de bushalte vragen

Vier vragen die ik een paar duizend keer heb beantwoord op de weg naar beneden vanuit Anacapri, en waar de toegangsprijs je op geen enkele manier op voorbereidt.

Moet ik de roeier een fooi geven?

Nee, en het helpt om twee dingen uit elkaar te houden. Het roeibootritje van €12 is een echte, officiële, aparte heffing, en een groot deel van de klachten over roeiers die extra geld eisen, komt van bezoekers die voor het eerst op dat wettige tweede tarief stuiten. Een fooi daarbovenop heeft geen tarief, geen beleid en geen verplichting. Volgens de Italiaanse pers is het lokaal gebruikelijk €2–5 per persoon te geven; bezoekers melden dat erom gevraagd wordt na een lied, en dat er hoorbaar ongenoegen is bij kleine bedragen. Betaal wat je denkt dat het waard was. Het volledige overzicht van wie wat krijgt.

Wat gebeurt er met mijn geld als hij dicht is?

De €6 en de €12 betaal je bij de grot, dus een sluiting kost je daar niets. Je risico zit in wat je vooraf hebt betaald om bij de ingang te komen: de motorboottransfer, of een tour die je weken eerder hebt geboekt. Ik heb bij geen van de aanbieders een gepubliceerd terugbetalingsbeleid kunnen vinden, dus ik ga je niet vertellen wat het jouwe is. Vraag het bij het loket voordat je betaalt, en controleer eerst de status.

Is de gratis eerste zondag echt gratis?

Alleen de €6. Domenica al Museo schrapt het staatskaartje en verder niets, want de roeiboot van €12 is een particulier tarief waarvoor nooit vrijstelling geldt. Een gratis zondag kost dus €12 over land en €36 vanuit Marina Grande, en trekt meer drukte dan een gewone zondag. Jongeren onder de 18 uit de EU gaan elke dag gratis naar binnen en 18- tot 25-jarigen betalen €2. Beide totalen, in het kort.

Lukt het met een slechte knie of een kinderwagen?

Ga ervan uit dat het niet drempelvrij is. Het ministerie classificeert de plek als gedeeltelijk toegankelijk en laat het daarbij. In de praktijk betekent dat een trap naar beneden vanaf de weg, overstappen in een boot voor vier personen, en plat op je rug moeten liggen terwijl de roeier door de ingang trekt. Meer officiële details bestaan er niet, en ik ga ze ook niet verzinnen. Beide routes naar de aanlegplaats.

De Blauwe Grot, uitgelegd

Ik woon aan de Via Pagliaro, de weg die naar de grot afloopt, en ik kijk al sinds mijn kindertijd vanaf de bushalte naar die rij. De discussie die ik het vaakst voer, gaat over de prijs. Het is niet het bedrag waarmee mensen aankomen, en het is niet één bedrag.

Drie betalingen, twee totalen

De grot is een archeologische vindplaats in staatsbezit, en daarom wordt het geld in drieën gesplitst en publiceert niemand een totaalbedrag. Zes euro is het staatstoegangskaartje en gaat naar het Ministero della Cultura. Twaalf is het roeibootritje en gaat contant, bij de ingang, naar de Cooperativa Battellieri Grotta Azzurra. Dat maakt €18, en €18 is het bedrag dat elke andere gids noemt.

De betaling waar mensen over struikelen, is de derde. Als je vanuit Marina Grande komt, ligt er onder de andere twee een retour-motorboottransfer van €23 tot €25, die naar weer een derde bedrijf gaat en nergens bij inbegrepen is. Het werkelijke totaal voor de manier waarop de meeste bezoekers aankomen, is dus €41 tot €42. capri.com noemt €19, op basis van een rekensom die uitgaat van een roeiboot van €13 die geen enkele officiële bron bevestigt, dus ik zou zeggen: reken op €18 en neem €19 mee.

Kortingen gelden alleen voor de zes euro. Op de eerste zondag van de maand vervalt het staatskaartje voor iedereen, waarna er nog €12 over land of €36 vanuit Marina Grande overblijft, in een grotere drukte dan normaal. De volledige tabel, en wie welk deel krijgt.

Hoe die vijf minuten er echt uitzien

De ingang ligt ongeveer een meter boven het water en is twee meter breed. Iedereen gaat plat op de bodem van de roeiboot liggen, maximaal vier passagiers, terwijl de roeier zich aan een in de rots verankerde ketting naar binnen trekt en de beweging afstemt op de deining. Binnen is de ruimte ongeveer 60 meter lang en 25 breed, met het gewelf op zeven meter en op het hoogste punt veertien.

Het blauw komt niet door het gat waardoor je binnenkwam. Een tweede, veel grotere opening ligt onder de waterlijn, gescheiden van de zichtbare door een strook rots, en zeewater absorbeert rood licht terwijl het blauw doorlaat. Een spiegelgladde zee verzwakt het effect in plaats van het te vervolmaken: dat onderwatervenster heeft wat beweging aan het oppervlak nodig om überhaupt licht door te laten.

Dan ben je weer buiten. Minder dan vijf minuten, van begin tot eind. Ik ga dat niet mooier maken dan het is, en of het het wachten waard is, is een terechte vraag.

Waarom hij dichtgaat, en hoe je het te weten komt

Dezelfde meter ruimte die de toegang zo gedenkwaardig maakt, is wat de plek sluit. Bij elke deining, elk hoogwater of elke aanlandige wind kom je er niet door; noordenwind betekent bijna altijd dicht, en de omstandigheden verslechteren vaak na drie uur. De enige vaste sluitingsdagen zijn 25 december en 1 januari, maar hij gaat zo vaak op dezelfde dag open en dicht dat een ja ’s ochtends geen ja om vier uur is.

De beslissing wordt om negen uur ’s ochtends door de schippers bij de ingang van de grot genomen, dus niemand weet het de avond ervoor, ik ook niet. Wat je wel kunt doen, is controleren. Motoscafisti publiceert een gedateerde melding open of dicht, dagelijks bijgewerkt, overgenomen door capri.com en capri.net, van maart tot eind oktober; er is ook een telefoonlijn, +39 081 8375646, na 9 uur. Lukt geen van beide: als de loketten voor de motorboten in Marina Grande dicht zijn, is de grot dat ook. Openingstijden, en waarom de gepubliceerde niet overeenkomen.

De €6 en de €12 betaal je bij de grot, dus een sluiting kost je daar niets. Wat op het spel staat, is een vooraf betaalde transfer of tour. Ik heb bij geen van de aanbieders een gepubliceerd terugbetalingsbeleid kunnen vinden, dus vraag het bij het loket voordat je betaalt.

De goedkope route, volledig

Dit is de route die ik zelf zou nemen. De Staiano-bus rijdt vanaf Piazza della Pace in Anacapri voor €2,40 als je vooraf koopt of €2,90 in de bus, met een dagkaart voor €7,50; bronnen noemen een rijtijd van ergens tussen vijf en vijftien minuten. Te voet is het 3,5 km en veertig tot vijftig minuten, helemaal bergaf.

Vanaf de weg daalt een trap af naar de aanlegplaats. Daar betaal je je €18, en je wacht op de trap in plaats van op het water te dobberen, wat zelfs capri.com aanraadt als je snel zeeziek wordt. Reken op anderhalf tot twee uur vanuit het centrum van Anacapri, inclusief wachten. Niets ervan is te boeken en niets hoeft geboekt te worden. Als dat alles is wat je wilde, neem die route en geef het verschil uit aan de lunch. De route over land, stap voor stap.

Waarom ik mijn klanten toch op een boot zet

Omdat voor de meeste mensen die ik meeneem de grot niet de dag is. Ze komen uit Sorrento, Napels of Positano, de overtocht is een stuk kust dat ze anders niet zouden zien, en de rondvaart komt langs de Faraglioni en een stuk of zes andere grotten. De grot is daarbinnen een korte stop, en die gaat misschien niet door.

Boek de boot dus voor de dag, niet voor de grot. Boek je hem voor de grot, dan ben je de hele ochtend boos op een rij die de aanbieder niet korter kan maken en een zee die hij niet kan voorspellen. De goedkoopste van de zeven, de rondvaart om het eiland voor €25, is ook de laagst beoordeelde met 4,3 uit bijna zesduizend reviews, en ik denk dat dat verschil dit misverstand is dat in de scores opduikt. Het enige product dat op de rij is gericht, is de vroege toegang voor €80, en die heeft 29 reviews, wat niet veel is om op te bouwen. Alle zeven, goedkoopste eerst.

Wat je ook kiest, de €18 betaal je nog steeds zelf bij de ingang. Controleer de statusmelding voordat je verder iets uitgeeft.